700 HECTARE GESCHIEDENIS

De geschiedenis van landgoed en kasteel Geijsteren begint zo’n beetje in het jaar 1236 met de eerste vermelding van ene Arnoldus die zich miles van Gesserne noemde. Hij woonde in een ronde watertoren gelegen op een strategische plaats aan de maas. Vanuit deze watertoren ontstond door de jaren heen Kasteel Geijsteren. Het kende meerdere eigenaren waaronder de familie Broekhuizen (1400) en de familie Schellaert van Obbendorp (vanaf 1476). In de eeuwen die volgden werd het gebouw meerdere malen verwoest en (in deels gewijzigde vorm) weer opgebouwd. De 80-jarige oorlog, een brand in 1934 en als laatste de Tweede Wereldoorlog: de geschiedenis liet zijn sporen na.

Intussen was het kasteel eigendom geworden van familie De Weichs de Wenne door het huwelijk van Anna Maria Louise van Hoensbroek met Caspar Karl Baron de Weichs de Wenne in 1806.  In november 1944 kwam er een einde aan de bewoning van het kasteel, toen de Engelsen het bouwwerk – inmiddels verlaten door de gewaarschuwde bewoners – bombardeerden. Hiermee wilden ze voorkomen dat de terugtrekkende Duitse troepen weer voet aan de grond zouden krijgen.

Jarenlang werd de kasteelruïne aan zijn lot overgelaten totdat in het jaar 2004 Wilbert de Weichs de Wenne besloot dat de plek waar zijn ouderlijk huis had gestaan bewaard moest blijven. In 2012 was de consolidatie van de resten van het kasteel klaar. Sindsdien is de “kasteelplaats” in het seizoen geopend voor publiek.

Oorsponkelijk landschap bewaard gebleven

Het kasteeldomein van Geijsteren bestond uit landbouwgrond en uitgestrekte bossen voor hout en de jacht. Het beekdal van de Oostrumse Beek was in gebruik als grasland, met houtsingels op de perceelscheidingen. De boerderijen lagen meestal tussen de hogere akkers en de lagere graslanden. In de stal stond het vee op heideplaggen. De heideplaggen werden vervolgens gebruikt voor de bemesting van de akkers. De akkers werden zo geleidelijk opgehoogd tot de typische bolle akkers. De lage gronden langs de Maas waren in gebruik als grasland. Ten oosten van het kasteel was een fijnmazig kavelpatroon te zien met Maasheggen. De belangrijkste doorgaande weg liep van Wanssum via de (vroegere) kerk van Geijsteren naar Maashees (Vista, 2008).

De familie heeft het kasteeldomein in zijn geheel weten te behouden en uit te breiden. In tegenstelling tot veel andere kasteeldomeinen die meer versnipperd zijn geraakt, is in Geijsteren nog veel van het oorspronkelijke landschap bewaard gebleven (Vista, 2008). Zo zijn historische wegen herkenbaar aan de monumentale laanbeplanting. Karakteristiek zijn onder andere de oude akkercomplexen deels begrensd door (historische) houtwallen, bosgebieden, broekbossen in de oude Maasmeanders en het geheel  van kasteelruïne, pastorie en kerkhof. De Oostrumsebeek is bijzonder doordat het  een van de weinige vrij meanderende laaglandbeken in de regio is.

Het gebied biedt ruimte aan beschermde soorten zoals de das en de steenuil. Daarnaast komen er vaatplanten en soorten als de eekhoorn, vleermuizen en de waterspitsmuis voor.

Meer lezen:

www.archiefwell.nl/kasteel-well/kasteel-geijsteren

Kasteel Geijsteren
Kasteel Geijsteren Zuilengalerij
Kasteel Geijsteren Huwelijk 1908
natuur_cultuur_recreatie